prayer to goddess durga

durge smurta
harsi bheetim
ashe shajuntoho
swastahe smurta mati mati va
subhandadhasi
daridhrya dukha bhaya
harinakadhvadaniya
survopakarr karanaya
sadhardrachitta
sarvomangala mangalaye
shivesarvartha saadhike
karaniye trambhake gauri
narayani namostute

om shanti shanti shanti

for the japanese,
for mother nature to restore her balance quickly

i loved beirut

it felt like i was travelling back in time, back to pakistan.
the sadness of war and the optimisim of new roads and buildings, the mini-skirts alongside covered women driving in traffic, the helpful homeless, the old well-kept mercedes taxis, the same old bargaining which is annoying but it earns you respect, the smlies on the faces of the military among tiny children on roller blades and tricycles, the good coffee and tourists we kept seeing once every 4 hours...it was a wonderful picture of diversity, an acceptance of history and a choice that there was nothing but hope to hope for.

cirque du soleil

bu aralar kulturel faaliyetlerimde bir artis var. uzak durmusum gibi geldi- opera, hindi zahra ve dun cirque du soleil. once haberler geldi gumrukte isiklar ve ayakkabilari takildigi icin londra ve paris'teki gosterileri gibi olmamis. sonra burcuyla konustum, cok eglenmis ve performans inanilmazdi dedi. haftaici ve yagmurlu istanbul'da beklenmedik bir sekilde cok rahat gittik. cansuyla heyecanliydik, yerlerimiz sahneden cok uzak degildi, goruntu mukemmel, icerdeki hava durumu normal ve yanimizda misir patlamasi. acayip sevdim renkli insanlari, muzigi, sahneyi, atlamak ziplamak istedim boyle. cansu'nun yaninda bir kac gazli teyze, benim yanimda 10 yasinda surekli konusan cocuklar. gaz olayi baya kotuydu, parfumler fisfisladik, huzurumuz biraz bozuldu. ama sahnedeki olaylar insan disiydi, tanrisal gucunu bariz bir sekilde agizim acik izledim. ondan da buyuleyiciydi. burda bir sir, bir perde yoktu. ordan ayrilmak kolay degildi. sahnedeki herkesle bir kahve filan icseydik, tanissaydik dedim icimden..

donemsel izleme

iste PMS olunca bana boyle bi "oturayim iki saniye" oluyorum ama o iki saniye uzuyor. hindistan'da sivananda'nin kitaplarindan birinde kadinlar regle olurken, olmak uzereyken, icleri cok daha meditatif oluyormus. yani gorusumuz cok daha yalin ve gun icinde kendimizi kaybettigimiz anlar azaliyormus. regle zamanlarinda kendimizle bir oluyormusuz. erkeklerde bu olmuyormus. kendimizle yuzlesme anlari bu donemlerde daha kolay. ondan regle olmak bir nimet, bu donemlerde dramatik olabiliyorum ama yinede o sessizlik bana iyi geliyor.

state of mind

i have been moving continuously for the past few weeks. not travelling. doing a lot of miles in my head and personal growth for sure.

i am in istanbul. days at work, nights at work and play. all very fulfilling. i feel so good when i work on my own business. there is nothing more freeing than to work for yourself.

yeni yilin ilk haftalari

super girdim. bombastika. gecen hafta is yerinde gerginlik ve stresli gunler gecirdik ondan biraz yoruldum ama sonucta hersey yolunda. olmamasi icin bir neden yok! soguk ve kasvetli hava biraz daraltiyor ama mevsimler yasanmali, yollarda buz olmasin yeter diyorum. dun aksam cansu'nun kopegi cano ile tanistim. asik oldum. asik olmaya ozlemisim, olmazdim diye dusunuyordum...belki artik insan varliga asik olmak zor ama cano ayri. cok cok ayri. belki de kendime cok benzettigim icin mi bu kadar yakinlik hissettim?

bazi aklimda kalan anlar:
kucagimda cok rahatti (2005'te filan bir insanin kucagindaydim ve rahat bir yerdi, hic yadirgamadim)
yandan optu ve burnumdan (enteresan secenekler, bende sevdigim birinin burnundan operim)
tostunu sicak severmis
cayini soguk iciyor (sicakligi kaybolduktan sonrada soguk cayi icerim)
rahat bir koltukta uyumaktan hoslaniyor (bende)
ne kadar heyecanli olsa bile cok caktirmiyor (ben bunu yapmaya calisyorum, yolum var daha)
komplekssiz

http://www.youtube.com/watch?v=AgpOGLXVHKk&NR=1
ve son olarak alakasiz olabilir ama keith urban'nin parcasi ile kapatiyorum. bu sarki beni mutlu ediyor bu aralar.

hair mafia yine yapti yapacaklarini

beyazlarimi gormuyormusum, gorduklerimi de gormemezlikten. kolaymis bunu yapmak. bunca sene kina kina kina diye bagiran biri olarak artik bu kelimeleri bagirmayacagim cunku boya hayatima girdi. dun.

ahmet senin iyiligin icin yasayan biri. hindistandan once soylemisti ve o zamandan beri de gitmek istiyordum. tam sacimin rengini tutturdu, yani 2 ay sonra sanki alttan farkli bir sac canavari cikiyor gibi olmayacak. boya bitti ve sordum baska yapilacak birsey var mi? bekle dedi, kesim gerekiyor dedi.

ve kesti. insan rahat birakildiginda gercekten guzel seyler uretebiliyor, bilginin kullanilmasi icin, faydasini gorebilmen icin guven tam olmali. herkes gitti geldi muhtesem oldu deyip durdular. banka topantilarina boyle gidebilecekmiyim sordum, gidersin dedi.

ben de tamam dedim.